1947-க்குப் பிறகு இந்தியா சோசலிசக் கொள்கைகளால் பொருளாதார ரீதியாகப் பின் தங்கியிருந்ததை ராம் மாதவ் தனது கட்டுரையில் சுட்டிக்காட்டுகிறார். 1991-ன் பொருளாதார நெருக்கடியையும் தற்போதைய இந்தியாவின் வலுவான பொருளாதாரத்தையும் அவர் ஒப்பிடுகிறார்.
ராம் மாதவ் தனது கட்டுரையில், சுதந்திரத்திற்குப் பிந்தைய பல தசாப்தங்களாக சோசலிசம் இந்தியாவின் வளர்ச்சியைத் தடுத்த ஒரு விலங்காக இருந்ததாகக் குறிப்பிட்டுள்ளார். 1991-ல் இந்தியாவின் அந்நியச் செலாவணி இருப்பு 1 பில்லியன் டாலருக்கும் கீழே சரிந்து, மிகப்பெரிய பொருளாதார நெருக்கடி ஏற்பட்டதை அவர் நினைவுபடுத்துகிறார். அப்போது இந்தியாவைத் தற்காத்துக் கொள்ள தங்கத்தை அடமானம் வைக்க வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டது.
நேருவின் காலத்திலிருந்தே சோசலிசம் ஒரு முக்கிய கொள்கையாக மாறியது, இது தனிநபர் தொழில்முனைவோரைத் தடுக்கும் 'லைசென்ஸ்-பர்ப்பமிட்-கோட்டா' முறையை உருவாக்கியது. இதன் விளைவாக வறுமை அதிகரித்தது மற்றும் விவசாய உற்பத்தி குறைந்தது. சோசலிசத்தின் தோல்வியால் இந்தியா பல தசாப்தங்களை இழந்துவிட்டது என்று அவர் கூறுகிறார்.
தற்போது, மோடி அரசாங்கத்தின் கீழ் இந்தியாவின் அந்நியச் செலாவணி இருப்பு 700 பில்லியன் டாலராக உயர்ந்துள்ளது. 1991-ல் ஏற்பட்ட பொருளாதார சீர்திருத்தங்களே இந்தியாவை உலகப் பொருளாதாரத்தில் முக்கிய இடத்திற்கு கொண்டு சென்றன என்பதை அவர் வலியுறுத்துகிறார்.