வேலையில்லாத் திண்டாட்டத்தை எதிர்கொள்ள பொருளாதாரத்தின் அடிப்படை கட்டமைப்பை சீரமைப்பது அவசியமாகும். சீனா மற்றும் இந்தியா ஆகிய இரு நாடுகளும் அதிக மக்கள் தொகை கொண்டவை என்பதால், அங்கு அர்த்தமுள்ள வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்குவது மிகவும் முக்கியம். கடந்த 30 ஆண்டுகளில் சீனாவின் தனிநபர் வருமானம் இந்தியாவை விட எட்டு மடங்கு வேகமாக அதிகரித்துள்ளது குறிப்பிடத்தக்கது.

இந்தியா தற்போது 'தொழில் செய்வதை எளிதாக்குதல்' (ease of doing business) மற்றும் செயற்கை நுண்ணறிவு (AI) மூலம் உற்பத்தியை அதிகரிப்பதில் கவனம் செலுத்தி வருகிறது. ஆனால், AI தொழில்நுட்பம் மனித உழைப்பிற்கு மாற்றாக அமையும் போது, அது வேலைவாய்ப்புகளை மேலும் குறைக்கக்கூடும். இந்தியாவின் பொருளாதார வளர்ச்சி என்பது வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்கும் திறன் கொண்டதாக இருக்க வேண்டும்.

சீனா தனது தொழில்நுட்ப வளர்ச்சியை தொழிலாளர்களின் உரிமைகளைப் பாதுகாப்பதோடு இணைத்துள்ளது. அங்குள்ள நீதிமன்றங்கள், தொழில்நுட்பத்தால் பயனடையும் நிறுவனங்கள் தொழிலாளர்களின் உரிமைகளையும் பாதுகாக்க வேண்டும் என்று உத்தரவிட்டுள்ளன. இந்தியா 2047-க்குள் 'விக்சித் பாரத்' ஆக மாற வேண்டுமானால், முதலாளிகளின் உரிமைகளை விட தொழிலாளர்களின் வாழ்வாதாரத்திற்கும் உரிமைகளுக்கும் முன்னுரிமை அளிக்க வேண்டும்.