கன்வர் யாத்திரையாளர்களின் பக்தியைப் பயன்படுத்தி சிறுபான்மையினரை ஒதுக்குவது மற்றும் அரசு எடுக்கும் சில நடவடிக்கைகள் அரசியலாக்கப்படுவது குறித்து இந்தக் கட்டுரை விவாதிக்கிறது.

ஒவ்வொரு ஆண்டும் ஆயிரக்கணக்கான பக்தர்கள் பங்கேற்கும் கன்வர் யாத்திரை, தற்போது பக்தி மற்றும் ஆன்மீகத்தைத் தாண்டி அரசியல் விவாதமாக மாறியுள்ளது. குறிப்பாக 2014-ஆம் ஆண்டிற்குப் பிறகு, அரசு யாத்திரையாளர்களுக்கு 'உதவி' செய்வதாகக் கூறி, இந்திய அரசின் மதச்சார்பற்ற அடித்தளத்தை வலுவிழக்கச் செய்யும் செயல்களில் ஈடுபட்டு வருகிறது.

உத்தரபிரதேசம் மற்றும் உத்தரகாண்ட் மாநிலங்களில் யாத்திரை பாதையில் அசைவ உணவுகளுக்குத் தடை விதித்ததும், கடை உரிமையாளர்களின் பெயரைக் கட்டாயமாக வெளிப்படுத்தச் சொன்னதும் சிறுபான்மையினருக்கு எதிரான மறைமுக அழுத்தமாகும். அரசு அதிகாரிகள் யாத்திரையாளர்களை மலர் தூவி வரவேற்பது பக்தியை அங்கீகரிப்பதை விட, ஒரு அரசியல் உத்தியாகவே தெரிகிறது.

ஒரு கன்வர் யாத்திரையாளரும் மற்ற குடிமக்களைப் போலவே உரிமைகளைக் கொண்டவர். அவர்களின் பக்தியை சிறுபான்மையினரை குறிவைக்கப் பயன்படுத்துவது அரசியலமைப்பு ரீதியாக தவறானது மற்றும் நம்பிக்கையாளர்களைக் கீழ்த்தரமாகக் கருதுவதாகும்.