இந்தியாவில் கல்வி அறிவு அதிகரித்தாலும், இளைஞர்களின் எதிர்பார்ப்புகளைப் பூர்த்தி செய்யும் வகையில் வேலைவாய்ப்பு சந்தை இல்லை. 15 முதல் 29 வயதுடைய இளைஞர்களில் மிகச்சிலரே முறையான ஒப்பந்தம் மற்றும் சமூகப் பாதுகாப்புடன் கூடிய 'நல்ல வேலைகளைப்' பெறுகின்றனர். இதனால் ஒருபுறம் குறைந்த கல்வியறிவு கொண்டவர்கள் குறைந்த ஊதியத்தில் தற்காலிகப் பணிகளில் ஈடுபடுகின்றனர், மறுபுறம் பட்டதாரிகள் அதிகப்படியான வேலையில்லாத் திண்டாட்டத்தை எதிர்கொள்கின்றனர்.

தனியார் துறையில் சமூக மற்றும் குடும்பத் தொடர்புகள் முக்கியத்துவம் பெறும்போது, அரசுத் தேர்வுகள் மட்டுமே திறமையின் அடிப்படையில் வேலை வழங்கும் நம்பகமான வழியாகக் கருதப்படுகின்றன. 2024-ஆம் ஆண்டில், சுமார் 17,700 அரசுப் பணியிடங்களுக்கு 30 லட்சம் பேர் போட்டியிட்டனர் என்பது இப்போட்டியின் தீவிரத்தைக் காட்டுகிறது. பட்டதாரிகளிடையே வேலையில்லாத் திண்டாட்ட விகிதம் 22.7% ஆக இருப்பது கவலைக்குரியது.

இந்தியப் பொருளாதாரம் உற்பத்தித் திறனை அதிகரித்தாலும், அர்த்தமுள்ள வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்குவதில் பின்தங்கியுள்ளது. கல்வி மற்றும் சுகாதாரத் துறைகளில் பொது முதலீடு போதுமானதாக இல்லை என்பது இந்தச் சிக்கலின் முக்கியக் காரணமாகும். தொழில்நுட்பம் சார்ந்த துறைகளில் முதலீடு அதிகரித்தாலும், அது இளைஞர்களுக்கான நேரடி வேலைவாய்ப்புகளைக் குறைத்து வருகிறது.