கல்லூரி நாட்களை நினைத்துப் பார்க்கையில், அந்த முடிவில்லாத மற்றும் கூட்ட நெரிசலான பேருந்து பயணங்கள் நினைவுக்கு வருகின்றன. அதிகாலை மற்றும் மாலை நேரப் பரபரப்பில் பேருந்து நிறுத்தங்களில் நிலவும் கூட்ட நெரிசலில், வலிமையானவர்கள் போராடி பேருந்துக்குள் நுழைய முயல்வதும், மற்றவர்கள் அடுத்த பேருந்துக்காகக் காத்திருப்பதும் ஒரு போராட்டமாகவே இருந்தது.

அந்தக் குழப்பங்களுக்கு மத்தியில், ஒரு காலியான பேருந்து கண்ணில் பட்டால் ஏற்படும் மகிழ்ச்சி சொல்லொணாதது. ஜன்னல் இருக்கைக்காகப் போராடுவது முதல், நண்பர்களுடன் அரட்டை அடித்துக்கொண்டு போக்குவரத்து நெரிசலை கடந்து செல்வது வரை அனைத்தும் மறக்க முடியாதவை. பேருந்தில் கல்லூரி மாணவர்கள், பள்ளி குழந்தைகள், அலுவலக ஊழியர்கள் மற்றும் மலர் விற்பனையாளர்கள் எனப் பலதரப்பட்ட மனிதர்களின் சங்கமம் அந்தப் பயணத்தை ஒரு சமூகக் களமாக மாற்றியது.

கண்டக்டர்களின் அயராத உழைப்பும், மக்களின் பல்வேறு முகங்களும் மனித மனவலிமையின் சாட்சியாகத் தெரிந்தன. இது வெறும் பயணம் மட்டுமல்ல, சகிப்புத்தன்மை மற்றும் பொறுமையைப் பற்றிய ஒரு சிறந்த பாடமாகும். கல்லூரி வாழ்க்கையில் கவனிக்கத் தவறிய இந்த விஷயங்கள், மனதின் ஆழத்தில் என்றும் நிலைத்திருக்கும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தின.