1896లో ముంబైలోని వాట్సన్ హోటల్‌లో లూమియర్ బ్రదర్స్ ప్రతినిధి ద్వారా భారతదేశంలో మొదటిసారిగా చలనచిత్రాల জাদু కనిపించింది. అనంతరం 1913లో దాదాసాహెబ్ ఫాల్కే 'రాజా హరిశ్చంద్ర' చిత్రంతో భారతీయ చలనచిత్ర నిర్మాణానికి పునాది వేశారు. ఆ కాలంలో సామాజిక ఆంక్షల వల్ల మహిళలు నటించడం నిషేధించబడటంతో, పురుషలే మహిళా పాత్రలను పోషించేవారు.

1931లో 'ఆలం ఆరా' చిత్రంతో మూక చిత్రాల యుగం ముగిసి, మాట్లాడే చిత్రాల యుగం ప్రారంభమైంది. స్వాతంత్ర్యం తర్వాత 1950 మరియు 60వ దశకాల్లో రాజ్ కపూర్, గురు దత్ వంటి దర్శకులు పేదరికం, సామాజిక అసమానతలు మరియు సామాన్యుల జీవితాలను తెరపైకి తెచ్చారు, ఇది నవ భారత ఆశయాలను ప్రతిబింబించింది.