The BMJ లో ప్రచురించబడిన ఒక అధ్యయనం ప్రకారం, GLP-1 రిసెప్టర్ అగోనిస్ట్‌లను ఉపయోగించే వారిలో జుట్టు రాలడం (non-scarring hair loss) జరిగే అవకాశం ఇతర మధుమేహ మందుల కంటే ఎక్కువగా ఉంది. SGLT-2 ఇన్హిబిటర్లతో పోలిస్తే 37% మరియు DPP-4 ఇన్హిబిటర్లతో పోలిస్తే 68% అధిక ప్రమాదం ఉన్నట్లు పరిశోధకులు గుర్తించారు.

అయితే, ఈ ప్రమాదం చాలా తక్కువగా ఉంది; అంటే ప్రతి 1,000 మందిలో ఏడాదికి కేవలం 3 నుండి 9 మంది మాత్రమే దీనికి గురయ్యే అవకాశం ఉంది. వేగంగా బరువు తగ్గడం, పోషకాహార లోపం లేదా హార్మోన్ల మార్పుల వల్ల కలిగే 'టెలోజెన్ ఎఫ్లూవియం' కారణంగా కూడా జుట్టు రాలవచ్చు తప్ప, నేరుగా మందుల వల్ల మాత్రమే కాకపోవచ్చు.

వైద్య నిపుణులు హెచ్చరిస్తున్నది ఏంటంటే, జుట్టు రాలడం గురించి భయపడి వైద్యుల సలహా లేకుండా మందులను ఆపకూడదు. బరువు తగ్గడం మరియు చక్కెర స్థాయిలను నియంత్రించడంలో ఈ మందులు చాలా ప్రభావవంతంగా పనిచేస్తాయి. జుట్టు రాలడం కనిపిస్తే, పోషకాహార లోపాలను తనిఖీ చేసుకోవడం మంచిది.