இந்தியாவின் சுதந்திரப் போராட்டம் என்பது தியாகங்களும் வீரமும் நிறைந்த ஒரு நீண்ட பயணமாகும். 1765-ல் கிழக்கிந்திய கம்பெனியின் ஆரம்பகால சீர்திருத்தங்கள் மற்றும் 1857-ல் வெடித்த சிப்பாய் கலகம் ஆகியவை இந்த போராட்டத்திற்கு அடித்தளமிட்டன. பின்னர் 1885-ல் இந்திய தேசிய காங்கிரஸ் தோற்றுவிக்கப்பட்டதன் மூலம், பிரிட்டிஷ் ஆட்சிக்கு எதிரான அரசியல் போராட்டங்கள் ஒரு முறையான வடிவத்தைப் பெற்றன.

இருபதாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் சுதேசி இயக்கம் (1905), ஜாலியன்வாலா பாக் படுகொலை (1919) மற்றும் மகாத்மா காந்தியின் தலைமையில் நடைபெற்ற ஒத்துழையாமை இயக்கம் (1920), சட்ட மறுப்பு இயக்கம் (1930) ஆகியவை சுதந்திரப் போராட்டத்தை மக்கள் இயக்கமாக மாற்றின. இறுதியாக 1942-ல் தொடங்கப்பட்ட 'வெள்ளையனே வெளியேறு' இயக்கம் மற்றும் தொடர் பேச்சுவார்த்தைகளுக்குப் பிறகு இந்தியா தனது வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க சுதந்திரத்தைப் பெற்றது.