இந்தியா உண்மையான தகுதி அடிப்படையிலான (meritocracy) சமூகமாக மாற விரும்பினால், நமது கல்வி நிறுவனங்கள் மற்றும் பணியிடங்களை நாம் மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டும். அறிவு மற்றும் திறமையை விட, மொழி நடை, உச்சரிப்பு மற்றும் சமூகப் பழக்கவழக்கங்கள் போன்ற கண்ணுக்குத் தெரியாத குறியீடுகள் ஒருவரின் தகுதியைத் தீர்மானிக்கும் காரணியாக மாறி வருகின்றன.

ஒரே அளவிலான அறிவு கொண்ட இரண்டு குழந்தைகள் ஒரு சிறந்த பள்ளியில் சேரும்போது, ஒருவருக்குத் தனது குடும்பத்திலிருந்து சமூகக் குறியீடுகளைப் புரிந்துகொள்ளும் வசதி இருக்கலாம். மற்றொருவர் முதல் தலைமுறையாக அந்தப் பள்ளிக்கு வரும்போது, அவரது திறமை இருந்தும் சமூகத் தயக்கத்தால் பின் தள்ளப்படலாம். இது தனிநபரின் குறைபாடு அல்ல, மாறாக நிறுவனங்களின் கட்டமைப்பில் உள்ள சிக்கலாகும்.

உண்மையான தகுதி அடிப்படையிலான சமூகத்திற்கு, அறிவுத்திறனுக்கும் சமூகப் பழக்கவழக்கங்களுக்கும் இடையிலான வேறுபாட்டை நாம் உணர வேண்டும். ஒரு பல்கலைக்கழகம் அல்லது பணியிடம் ஒருவரின் உச்சரிப்பை விட அவரது அறிவுத்திறனையும் திறமையையும் மட்டுமே மதிக்க வேண்டும். பன்முகத்தன்மை என்பது வெறும் எண்ணிக்கையை மட்டும் குறிப்பதல்ல, அது மாறுபட்ட குரல்களையும் மதிப்பதைக் குறிக்கிறது.