1947-இல் ஜவஹர்லால் நேரு இந்தியாவிற்கு கண்ணியத்தையும் வாய்ப்பையும் வாக்களித்தார். ஆனால் 79 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, இந்தியப் பெண்கள் அந்த வாக்குறுதியில் எந்தப் பகுதியை உண்மையில் பெற்றுள்ளனர் என்று கேள்வி எழுப்ப வேண்டியுள்ளது. பெண்கள் எப்படிப் பழக வேண்டும் என்பதற்கான சமூகக் கட்டுப்பாடுகள் இன்றும் தொடர்கின்றன. STEM பட்டதாரிகளில் பெண்கள் அதிகம் இருந்தாலும், பணியிடங்களில் அவர்களின் பங்களிப்பு மிகக் குறைவாகவே உள்ளது. ஊடகங்கள் முதல் பொழுதுபோக்குத் துறை வரை தலைமைப் பொறுப்புகளில் ஆண்களே ஆதிக்கம் செலுத்துகின்றனர்.

பெண்கள் சவால்களைக் கடந்து வரும்போது அவர்களை 'தாங்குபவர்கள்' (Resilient) என்று புகழ்கிறோம். ஆனால் ஏன் அவர்கள் இவ்வளவு சவால்களைச் சந்திக்க வேண்டும் என்ற கேள்வியை நாம் எழுப்பத் தவறிவிடுகிறோம். சட்ட அமைப்பின் செயல்பாடுகள் மற்றும் சமூகத்தின் பார்வையும் பெண்களை ஒரு குறிப்பிட்ட லேபிளுக்குள் அடைக்கவே முயல்கின்றன. ஒரு பெண் சாதனையாளராக மாறினாலும், அவருக்குத் தலைமைப் பொறுப்பு கிடைப்பதில் இன்றும் தடைகள் உள்ளன.

இந்த ஆகஸ்ட் 15 அன்று சுதந்திரம் என்பது ஒரு சகோதரனைப் போலவே எந்தக் கட்டுப்பாடும் இன்றி இரவில் வீட்டிற்குத் திரும்புவது, பெண்களின் வீட்டு வேலைகளைப் பணிகளாக அங்கீகரிப்பது மற்றும் அவர்கள் சொல்வதை முதல் முறையிலேயே நம்புவதாகும். தனது மகளுக்குத் தான் விட்டுச் செல்ல விரும்பும் சொத்து என்பது, அந்தத் தேசத்தின் கண்ணியமான சூழலாகும்.