பண்டார் அப்பாஸின் ஒரு ஒற்றைத் தாய், தொடர்ச்சியான தாக்குதல்களால் ஏற்படும் பயம் மற்றும் வாழ்வின் நிச்சயமற்ற தன்மையைப் பற்றிப் பகிர்ந்து கொள்கிறார். போரின் நடுவே வாழ்ந்து வரும் மக்களின் வலியை இது வெளிப்படுத்துகிறது.
பண்டார் அப்பாஸில் வசிக்கும் 44 வயதான ஒற்றைத் தாய் பாரிசா, தொடர்ச்சியான தாக்குதல்களால் ஏற்படும் வாழ்வின் நிச்சயமற்ற தன்மையைப் பற்றிப் பேசுகிறார். ஜூலை மாதம் போர்நிறுத்தம் நிலவLouதாக அதிகாரப்பூர்வமாக அறிவிக்கப்பட்ட போதிலும், தெற்கு ஈரானில் வன்முறை மீண்டும் வெடித்தது. நகரின் முக்கிய வணிகத் துறைமுகம் மற்றும் விமான நிலையம் ஒரே நேரத்தில் தாக்கப்பட்டதால் மக்கள் பெரும் அச்சத்தில் உள்ளனர்.
இது பாரிசா அனுபவிக்கும் மூன்றாவது போர் என்று அவர் கூறுகிறார். ஊடகங்கள் இந்தத் தாக்குதல்களை 'போர்நிறுத்தத்தின் போது நடந்த சாதாரண சம்பவங்கள்' என்று விவரித்தாலும், அங்கு வாழும் மக்களுக்கு இது ஒரு முழுமையான போர். குடியிருப்புகள் பகல் வெளிச்சத்திலேயே இலக்கு வைக்கப்படுவதால், மக்கள் நிம்மதியாக உறங்கக்கூட முடிவதில்லை.
அவரது மகன் கடலில் வேலை செய்வதால், போரின் போது கடலும் பாதுகாப்பானது அல்ல என்ற பயம் அவரைத் தொடர்ச்சியாகத் துரத்துகிறது. போரினால் ஏற்பட்ட இழப்புகள் மற்றும் உறவினர்களின் மரணம் அவரை மனரீதியாகப் பாதித்துள்ளது. பண்டார் அப்பாஸ் மக்களின் வாழ்க்கை ஒருபோதும் பழைய நிலைக்குத் திரும்பாது என்பதை அவர் உணர்கிறார்.